toren

Toren

Het is een hoog gebouw. Ik bevind me ergens bovenaan in een lege ruimte. Er is een man bij me. Het uitzicht is weids, de lucht blauw. De ramen kunnen niet open. Ik weet niet waarom ik hier ben. De man staat een eind bij me vandaan. Ik krijg geen contact met hem. Dan begint het gebouw te schudden. Langzaam schuift de vloer onder mijn voeten vandaan. De muren lijken van papier. Ik kijk rustig toe, terwijl alles om me heen als een kaartenhuis in elkaar valt. Ik glimlach naar de man. Als het stof straks is neergedaald, zal ik hem beter kunnen zien. De wekker gaat. Ik knijp mijn ogen nog even dicht en kijk naar de ravage waar ik nu heelhuids uit wegloop. De toren is gevallen. De wederopbouw kan beginnen.

Reageer

IMG_9354

Mooi

Hij was mooi. Zijn ogen hadden een kwetsbaarheid die ik lang niet gezien had. Telkens als ik hem die avond zag, leek het alsof hij wilde verdwijnen. En tegelijkertijd zag ik iemand die niets liever wilde dan contact. Aan het eind van de avond groette hij me om vervolgens tegen een muur te gaan staan, zijn handen zoekend naar de juiste houding. Een man die ik niet kende, probeerde mijn aandacht vast te houden met onsamenhangende verhalen. Ik luisterde niet. Ik besefte me dat kwetsbaarheid iets was wat ik in een man nooit eerder had gevonden, misschien omdat ik dat stukje van mezelf verborgen had. Aan de oppervlakte was het veiliger zwemmen. De man die ik niet kende droop af, op zoek naar een luisterend oor. Ik keek naar de muur waar hij net nog gestaan had. Mijn god, wat was hij mooi.

Reageer




Abonneren

Ontvang een bericht als er een nieuw verhaal geplaatst is.