file-13

Afstand

“Het is net of ik bij je ben.”

Zijn stem is het mooiste wat ik die dag gehoord heb. Afstand zou aan de telefoon geen verschil moeten maken. Toch voelt hij anders nu er even geen oceaan tussen ons in ligt. Hij vertelt me over zijn dag. Ik vertel hem over de mijne. We praten over muziek, herinneringen en onbenulligheden. Dan zeggen we niets meer. We luisteren naar elkaars ademhaling. Af en toe een zucht. De stilte vertelt alles wat we niet hardop durven zeggen.

“Ik wist het vanaf het eerste moment.”

Hij hoeft het niet uit te leggen en ik hoef niet te antwoorden. We zwijgen weer. Over een paar dagen zal de oceaan weer tussen ons in liggen. Afstand maakt ook na een jaar nog geen verschil.

Reageer

toren

Toren

Het is een hoog gebouw. Ik bevind me ergens bovenaan in een lege ruimte. Er is een man bij me. Het uitzicht is weids, de lucht blauw. De ramen kunnen niet open. Ik weet niet waarom ik hier ben. De man staat een eind bij me vandaan. Ik krijg geen contact met hem. Dan begint het gebouw te schudden. Langzaam schuift de vloer onder mijn voeten vandaan. De muren lijken van papier. Ik kijk rustig toe, terwijl alles om me heen als een kaartenhuis in elkaar valt. Ik glimlach naar de man. Als het stof straks is neergedaald, zal ik hem beter kunnen zien. De wekker gaat. Ik knijp mijn ogen nog even dicht en kijk naar de ravage waar ik nu heelhuids uit wegloop. De toren is gevallen. De wederopbouw kan beginnen.

Reageer




Abonneren

Ontvang een bericht als er een nieuw verhaal geplaatst is.